ихтиро
Болалигимда Изергил кампир ҳикояларини севиб ўқирдим. Унинг қаҳрамони Данкога жуда ҳавасим келарди. Мард, жасур йигит юрагини суғириб, уни гўё шамдек баланд кўтарганча одамларни зулматдан ёруғлик сари олиб чиқади… Бугун эса замон тараққийлашган. Оёғингиз остидан тортиб, баланд-баланд биноларгача нур таралиб туради. Юракни суғириб олишга эҳтиёж йўқ. Бироқ, ҳозир ҳам Данкога ўхшаганлар бор. Тўғри, уларнинг замон ва макони бошқа, услублари турличадир, аммо мақсадлари бир – одамларга нур улашиш, дунёни мунаввар айлаш.